null

Wilanowski Park Kulturowy - Morysin

Drukuj otwiera się w nowej karcie

Na fotografii widok na rezerwat z Jeziora Wilanowskiego. Fot BSKZ

widok na Jezioro i las

Po wschodniej stronie Jeziora Wilanowskiego leży rezerwat przyrody. Utworzono go w 1996 r. w celu ochrony lasu łęgowego, charakterystycznego dla terenów położonych nad rzekami i potokami. W XIX wieku nazywano go laskiem Na Kępie i wykorzystywano jako zwierzyniec.

Z inicjatywy Aleksandry Potockiej, kolejnej właścicielki Wilanowa, rozpoczęły się znaczne przekształcenia tego terenu, nazwanego Morysinem, na cześć wnuka Maurycego. Zgodnie z legendą Aleksandra miała podjąć się prac nad utworzeniem romantycznego parku rywalizując ze swoim mężem Stanisławem Kostką Potockim, który według swego zamysłu przemieniał Gucin Gaj.

W 1811 r. na rozległej polanie nad brzegiem jeziora powstał pałacyk z rotundą. Malownicza budowla w parku romantycznym miała pełnić funkcję samotni lub domku gościnnego. Składała się z piętrowej rotundy oraz prostokątnego, parterowego aneksu. Na parterze rotundy urządzono jadalnię, a nad nią salonik z kominkiem. Aneks zagospodarowany został na dwa pokoje, garderobę, kredens i sień.

Autorem projektu najprawdopodobniej był Chrystian Piotr Aigner. Budynek miał optycznie zamykać kanał. O tym w jaki sposób pałacyk komponował się z otoczeniem możemy dowiedzieć się z wyidealizowanego obrazu Wincentego Kasprzyckiego z 1834 r. W 1903 r. pałacyk był już niezamieszkany, a po II wojnie światowej podpadał stopniowo w ruinę. Obecnie zachowane są tylko mury obwodowe rotundy.

 

kolorowy pejzaż z budynkiem w tle
Zobacz galerię (4 zdjęć)
ceglane ruiny owalnej budowli
ceglane ruiny owalnej budowli
jesioro i las