null

Wilanowski Park Kulturowy – łąki wilanowskie

Drukuj otwiera się w nowej karcie

W krajobrazie Wilanowa w czasach Sobieskich przeważały pola uprawne i łąki, które stanowiły naturalne otoczenie królewskiej rezydencji.

Na zdjęciu łąki wilanowskie. Fot. BSKZ
Rozległa łąka, nad nią niebo.W XVIII i na początku XIX wieku tzw. łąki dworskie były w zasięgu wzroku osób przechadzających się po ogrodach pałacowych. Rozciągały się po wschodniej stronie Jeziora Wilanowskiego. Stan ten ilustruje fragment mapy z 1807 r.

Dziś łąk w Wilanowie jest coraz mniej. Wypierają je pola uprawne i zabudowa mieszkaniowa. W granicach Wilanowskiego Parku Kulturowego zachowały się jednak:
- łąki nad Wilanówką - między ul. Sytą, doliną Wilanówki i ul. Vogla, przecięte południową obwodnicą Warszawy,
- oraz fragmenty łąk położone na południe od Jeziora Powsinkowskiego.

Tereny te są świadectwem historycznego zagospodarowania majątku, ważnym elementem korytarza ekologicznego i ostoją wielu gatunków zwierząt i roślin.

Koszone dwa razy w roku

Dominują tu tzw. niżowe świeże łąki użytkowane ekstensywnie (Arrhenatherion elatioris). Są to łąki bogate w rośliny kwitnące. Powstały na zagospodarowanych przez człowieka, żyznych, świeżych (czyli niezbyt wilgotnych, ale i nie suchych) glebach mineralnych. Koszone są zwykle dwa razy w roku oraz umiarkowanie nawożone.

Znajdziemy na nich trawy, takie jak: rajgras wyniosły, kupkówka pospolita, stokłosa miękka. Znaczny udział mają wysokie byliny z rodziny baldaszkowatych, np.: marchew zwyczajna, barszcz zwyczajny, pasternak zwyczajny, biedrzeniec wielki. Niższą warstwę tworzą rośliny o barwnych kwiatach, takie jak: dzwonek rozpierzchły, koniczyna łąkowa, komonica pospolita, skalnica ziarenkowata.

Kwiaty, a nad nimi motyle i ptaki

Łąki te są miejscem występowania populacji m.in. rzadkiego motyla - modraszka telejusa (Maculinea teleius), który pojawia się w lipcu i sierpniu. Występowanie tego gatunku jest uzależnione od obecności rośliny, którą się żywi i odpowiedniego gatunku mrówki. Motyl odwiedza kwiaty wyki ptasiej, sierpika barwierskiego i krwiściągu lekarskiego. Gąsienica żyje początkowo w kwiatach krwiściągu, potem jest adoptowana przez mrówki, najczęściej Myrmica scabrinodis, które przenoszą ją do mrowiska. Tam gąsienica dalej się rozwija zjadając larwy swoich gospodarzy.

Z innych cennych gatunków w rejonie łąk wilanowskich można zaobserwować ptaki: bączka, czyli jedną z najmniejszych czapli na świecie, błotniaka stawowego, gąsiorka, derkacza, ssaki: bobra europejskiego (tylko przy zbiornikach wodnych), owady: czerwończyka nieparka.

Wysoka trawa na łące.
Zobacz galerię (5 zdjęć)
Wąska rzeczka po obu stronach rozciągają się łąki.
Łąki na starej mapie z 1807 roku.
Brazowy ptak na wysokich nogach.