null

Skaryszewska 8 – badania konserwatorskie przed remontem

Drukuj otwiera się w nowej karcie

Szkoła przy ul. Skaryszewskiej 8 na Pradze-Południe, zbudowana w latach 30., nie zawsze spełniała cele edukacyjne. W czasie okupacji Niemcy urządzili w niej obóz przejściowy. Obecnie miasto planuje przeprowadzenie całościowego remontu gmachu.

Wielopiętrowy budynek szkoły.

Budynek znajdujący się w gminnej ewidencji zabytków, powstał w latach 1933-1934 jako gmach szkolny. Składa się z części frontowej oraz skrzydła bocznego połączonych krótkim łącznikiem. 
W latach 1935-1939 w jego murach mieściło się IV Miejskie Gimnazjum i Liceum Męskie im. gen. Jakuba Jasińskiego oraz szkoła powszechna nr 91. Po wojnie przywrócona została w obiekcie funkcja szkolna, którą budynek pełni do dzisiaj. Obecnie mieści się tutaj Zespół Szkół nr 89.

Obóz przejściowy w szkole

Podczas II wojny światowej w gmachu rozgrywały się tragiczne wydarzenia. Bliskość stacji kolejowej, czyli Dworca Wschodniego, przyczyniła się zapewne do zlokalizowania w budynku przez okupanta obozu przejściowego dla osób wywożonych na roboty przymusowe do Niemiec. Placówka działała w latach 1941-1944.  

Do dzisiaj w budynku zachował się rozkład przestrzenny wnętrz (z charakterystycznym układem dwutraktowym z korytarzem pośrodku i doświetlającymi go wewnętrznymi oknami). Oryginalne są także elementy pierwotnego wystroju, takie jak wewnętrzna stolarka, parkiety czy schody o drewnianej okładzinie i balustradach.

Badania przed remontem

Szkoła będzie remontowana. Biuro Stołecznego Konserwatora Zabytków współpracując z Biurem Edukacji zleciło wykonanie dokumentacji niezbędnej przy tworzeniu projektu budowlanego remontu.
Powstała ekspertyza określająca stan techniczny budynku, z oceną jego poszczególnych elementów oraz ocena mykologiczna wskazująca stopień zawilgocenia, obecność grzybów, pleśni i owadów. 

W dokumentacji konserwatorskiej znalazły się także wyniki badań stratygraficznych tynków i nawarstwień malarskich na elewacji oraz wybranych elementów wnętrz.

Jaki kolor miała elewacja i stolarka?

Elewacja frontowa gmachu pokryta jest tynkiem szlachetnym, noszącym ślady licznych postrzelin z czasów II wojny światowej. Przeprowadzone badania pozwoliły konserwatorowi określić, że tynki szlachetne elewacji frontowej, na spoiwie cementowo-wapiennym z piaskiem rzecznym, kruszywem marmurowym oraz miką miały zróżnicowaną fakturę i kolor. Okazało się, że w poszczególnych partiach elewacji były w kilku odcieniach szarości. 

Niejednolita tonacja wynikała z różnej wielkości białych ziaren marmurowych w tynkach ścian i detali. Nieco ciemniejsze tynki partii cokołowej, opracowanej w tynku kamieniarskim, zawierały obok białego tłucznia marmurowego, także czarny. Natomiast cementowo-wapienny tynk na elewacji tylnej przeznaczony był do malowania.

Wykonane badania nawarstwień na oryginalnych elementach we wnętrzu pozwoliły także określić pierwotną kolorystykę wewnętrznej stolarki drzwiowej, okiennej oraz listew przypodłogowych, które pomalowane były na kolor szary. Ściany korytarzy opracowano pierwotnie w dwóch kolorach ugru, ciemniejszym w obrębie lamperii i jaśniejszym powyżej. Natomiast drewniane balustrady schodów pokryte były bejcą olejną podbarwioną delikatnie na jasnobrązowy kolor.

Wielopiętrowy budynek szkoły.
Zobacz galerię (8 zdjęć)
Fragment elewacji szkoły z postrzelinami.
Budynek szkoły wystawą fotograficzną na ogrodzeniu.
Oryginalne schody i posadzka w jodełkę.
Oryginalna posadzka.
Oryginalna posadzka.
Korytarz z oryginalną stolarka i oknami doświetlającymi.
Oryginalne drzwi z nadświetlem.