null

Praska czynszówka przy ul. Radzymińskiej 63 remontowana

Drukuj otwiera się w nowej karcie
Radzymińska 63
Radzymińska 63

 

Dom nr 63 przy ulicy Radzymińskiej, położony przed torami kolejowymi, wyznacza kres Pragi. Tu, na jej peryferiach, a ściślej na Szmulowiźnie, dopiero na przełomie XIX i XX wieku, wraz z włączeniem tego obszaru w granice Warszawy, pośród dominującej zabudowy drewnianej, pojawiły się pierwsze murowane, wielopiętrowe czynszówki. Kamienice te nigdy nie odznaczały się artystycznym wystrojem czy wysokim standardem mieszkań. Prezentowały typowe rozwiązania architektoniczne i nie były bogato dekorowane. Usytuowane na uboczu, w większości przetrwały wojnę bez większych uszkodzeń. Niestety, w przypadku domu przy Radzymińskiej 63, wybudowanego w latach 1904-05, tak się nie stało. Przez lata postępowała jego dewastacja, zarówno elewacji, jak i wnętrz.

Program rewitalizacji Pragi
Praska czynszówka odzyskuje swój dawny urok dzięki miejskiemu Zintegrowanemu Programowi Rewitalizacji. W jego ramach od początku 2020 r. prowadzony jest kapitalny remont i modernizacja kamienicy. Remont ma na celu poprawę warunków mieszkaniowych oraz stanu technicznego budynku. Koszt inwestycji to ponad 6,7 mln zł.

Kamienica, ujęta w gminnej ewidencji zabytków, przejdzie w zakresie dopuszczalnym konserwatorsko, częściową termomodernizację, zostanie także doposażona w c.o. oraz instalację ciepłej wody z sieci miejskiej.

Dotychczas wykonano najbardziej skomplikowane roboty, takie jak podbicie fundamentów, pogłębienie piwnic, izolacje i wymiana stropów drewnianych. Kontynuowane są prace obejmujące wzmocnienie konstrukcji budynku. W lipcu 2020 r. planowany jest montaż nowej stolarki okiennej, zaś we wrześniu – wymiana dachu. Harmonogram zakłada ukończenie prac z początkiem 2021 r.

Elewacje odzyskają historyczny charakter
Na ścianie frontowej kamienicy, pozbawionej tynków i większości detali, przetrwały relikty w postaci podbudów ceglanych, umożliwiające odtworzenie dawnych gzymsów. W Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków odnaleziono fotografie obrazujące w miarę kompletny wystrój fasady, która zostanie odtworzona. Na zdjęciach uwagę zwracają balkony na masywnych wspornikach z dekoracją ornamentalną, wyposażone w ażurowe, gięte balustrady. To jeden z tych szczęśliwych konserwatorsko przypadków, gdy rzetelnie przeprowadzona kwerenda archiwalna na etapie poprzedzającym wykonanie dokumentacji projektowej, pozwala na wierną rekonstrukcję utraconego wystroju architektonicznego, bez popadania w kreację czy stylizację „na modłę” historyczną.

Ocalały tylko fragmenty
Pracownicy Biura Stołecznego Konserwatora Zabytków zdołali zabezpieczyć wartościowe relikty dawnego wyposażenia budynku, które lata zaniedbań, przetrwały niestety tylko w formie szczątkowej. Są to na przykład drzwi wewnątrzlokalowe o ciekawej formie stolarki, piec kaflowy, który ręcznie zdemontowano czy fragment balustrady schodowej. Nieliczne ocalałe elementy detalu metaloplastycznego powrócą po konserwacji na swoje miejsce (np. uchwyt na flagę o ciekawej formie). Takie skuteczne działanie było możliwe dzięki dobrej współpracy BSKZ z Zarządem Mienia m.st. Warszawy, realizującym projekt, oraz dzięki zaangażowaniu wykonawcy prac.

Remont ceglanego budynku
Zobacz galerię (15 zdjęć)
Fragment zniszczonej ceglanej elewacji ze zdemontowanymi balkonami
Zniszczony, ceglany budynek
Fragment elewacji podwórzowej starego budynku z bramą
Fragment elewacji podwórzowej starego budynku z bramą
Fragment elewacji podwórzowej starego budynku
Stary budynek przed remontem
Szczyt budynku.
Ceglany krzyż na ścianie szczytowej.
Ściana szczytowa z krzyżem
Widoczne logo cegielni działającej we wsi Miętne
Uchwyt na flagę. Fot. BSKZ
Stare, białe drzwi wewnętrzne
 fragment balustrady schodowej
Projekt fasady budynku