null

Po 60 latach wraca dachówka na neogotycki kościół na Białołęce

Drukuj otwiera się w nowej karcie
Kościół w Płudach, ul. Klasyków. Fot. BSKZ
Kościół w Płudach, ul. Klasyków. Fot. BSKZ

 

Kwota dotacji m.st Warszawy udzielona w 2020 r. na remont dachu to ok.200 tys. zł. co stanowi 50 % kwoty całkowitej.

Kościół wybudowany na wydmie
Neogotycki kościół Narodzenia NMP w Płudach przy ul. Klasyków, powstał w latach 1908-1913. Został wybudowany na wydmie, która z czasem została zalesiona. Jest świątynią jednonawową, murowaną na planie prostokąta z węższym prezbiterium, zamkniętym wielobocznie, zwieńczona sklepieniami kryształowymi. Do prezbiterium dostawione są dwa pomieszczenia na planie czworoboku. Jedno z nich pełni funkcję zakrystii, drugie jest pomieszczeniem gospodarczym. Całość przykryta jest stromym dachem z sygnaturką. Pierwotne pokrycie dachu stanowiła dachówka, zmieniona na blachę w latach 60. XX w.

Świątynia powstała dzięki determinacji mieszkańców
Budowa kościoła została zainicjowana w 1908 r. przez rejenta Krzysztofa Kiersnowskiego, który w Płudach chciał stworzyć letnisko na wzór Otwocka. Kiersnowski oddał część swojego gruntu pod budowę świątyni. Jednakże po wybudowaniu fundamentów budowa stanęła. Z powodu kłopotów finansowych Kiersnowski sprzedał swój majątek i wyjechał z Płud. Budowę ukończono w 1913 r. jedynie dzięki wielkiemu zaangażowaniu osób świeckich, a szczególnie Wacława i Marii Wędrowskich, którzy założyli komitet społeczny i pozyskiwali fundusze. Kościół został wybudowany wyłączenie z datków mieszkańców. Od strony prezbiterium wmurowana jest tablica poświęcona małżeństwu Wędrowskim.

Związki Józefa Piusa Dziekońskiego z Płudami
Wacław Wędrowski był przedsiębiorcą budowalnym i mistrzem murarskim, zapisał się jako budowniczy kościołów. Współpracował ze znanym architektem Józefem Piusem Dziekońskim. To on kierował pracami przy kościele w Płudach, który powstał prawdopodobnie według projektu Feliksa Michalskiego (który również był współpracownikiem Dziekońskiego).

Zabytkowe więźby dachowe wymagają pilnego remontu
Budynek ma zachowane dwie zabytkowe więźby dachowe. Pierwsza zlokalizowana jest nad korpusem nawowym, druga nad prezbiterium. Więźby są w złym stanie technicznym. W znacznym stopniu porażone są przez grzyby i owady.

W wyniku działań wojennych kościół został nieznacznie uszkodzony. Po wojnie przystąpiono do prac remontowych, wtedy również naprawiono dach. W 1962 r. uderzenie pioruna uszkodziło sygnaturkę, w trakcie jej naprawy prowadzono również prace przy więźbie dachowej, prawdopodobnie wymieniono część krokwi dachu i zmieniono pokrycie z dachówki ceramicznej na blachę stalową (M. Warchoł, Historyczne więźby dachowe kościołów w Warszawskie, Warszawa 2015, s. 273-277).

W ramach prac remontowych zostanie usunięte wtórne pokrycie dachu i zastąpione dachówką, identyczną jak dachówka oryginalna tj. zakładkowa, marsylka. Elementy zabytkowej więźby po demontażu, zostaną poddane szczegółowej ocenie przez specjalistę pod kątem możliwości ich zachowania i konserwacji. Fragmenty zdegradowane zostaną wymienione odtworzeniowo.

Ołtarz główny
Zobacz galerię (7 zdjęć)
Kryształowe sklepienie
Kryształowe sklepienie.
Więźba dachowa.
Więźba dachowa.
Tablica poświęcona małżeństwu Wędrowskim.
Neogotycki kościół