null

Pałacyk Konopackiego po remoncie zachwyca elegancją

Drukuj otwiera się w nowej karcie
Pałacyk Konopackiego po remoncie zachwyca elegancją.Fot.BSKZ
Pałacyk Konopackiego po remoncie zachwyca elegancją.Fot.BSKZ

Dom przy ul. Strzeleckiej 11/13 powstał około 1865 r. wg projektu Aleksandra Jana Woyde w duchu włoskiego neorenesansu i był pierwszym murowanym budynkiem Nowej Pragi. Mieszkał w nim z rodziną Ksawery Konopacki, właściciel Nowej Pragi. Dom ze względu na dekoracyjność fasad zwany jest pałacykiem.

Duże zniszczenia wystroju

 

Przed rozpoczęciem remontu w 2017 r. budynek był w opłakanym stanie. Przez długoletnie użytkowanie (przedszkole, szkoła, lokale komunalne) i brak bieżących remontów został pozbawiony większości historycznego wyposażenia i części wystroju. Jedynie na elewacji frontowej zwracały uwagę prawie kompletne detale dekoracyjne. Zachowała się również strefa wejściowa z loggią, pod którą mieściło się wejście widoczne na rycinie z 1867 r., zamurowane w latach późniejszych.

 

Natomiast elewacja podwórzowa była całkowicie pozbawiona detalu. Jedynie zachowana częściowo stolarka okienna i drzwiowa przypominała o historycznym wyglądzie. Na elewacji frontowej i szczytowej zachowały się żeliwne balkony. Dawny wystrój wnętrz został prawie całkowicie zniszczony, do naszych czasów dotrwał tylko historyczny układ pomieszczeń oraz fragmenty stolarki.

 

Bardzo zły stan techniczny

 

W ekspertyzie technicznej z 1999 r. stwierdzono, iż elementy konstrukcyjne tj. ściany nośne, więźba dachowa, stropy, schody, a także tynki i obróbki blacharskie, stolarka okienna i drzwiowa – uległy dużemu zniszczeniu.

 

Elewacje budynku, dach, a w szczególności elementy konstrukcyjne wnętrza, były bardzo osłabione i porażone biologicznie. Analiza mykologiczna wykazała wysoki stopień zagrzybienia pałacyku. Zastosowanie wyłącznie środków grzybobójczych byłoby mało skuteczne, wobec czego wykonawca zdecydował się na skucie wszystkich tynków – wewnętrznych i zewnętrznych i na miejscowe wypalanie murów. Wykonano nową więźbę budynku, częściowo zostały wymienione stropy oraz naprawione spękania ścian. Piwnice osuszono a fundamenty podbito. Oznaczało to położenie praktycznie nowych fundamentów, bo pierwotnie pałacyk ich właściwie nie miał.

 

Remont zgodny z doktryną konserwatorską

 

Podczas remontu, na podstawie XIX wiecznej ryciny i wskazówek wojewódzkiego konserwatora zabytków, opracowano wystrój elewacji frontowej, tylnej i bocznych. Odtworzono historyczne wejście ze szczytu pod loggią. Oryginalne żeliwne balustrady i wsporniki balkonów zostały wyremontowane. Zgodnie z doktryną konserwatorką konieczne było zachowanie obecnego układu dwutraktowego na poziomie parteru budynku, jako świadectwa historycznego rozplanowania przestrzennego obiektu. Została zachowana pierwotna forma sklepień piwnic, bez zmiany wysokości i kształtu.

 

Podczas prac remontowych odtworzono większość zniszczonych historycznych elementów. Ekipa remontowa wykonała nową dębową posadzkę. Zamontowała nową drewnianą stolarkę okienną i drzwiową, odtworzoną według stolarki historycznej. Klatki schodowe odzyskały swój pierwotny wygląd z drewnianymi stopniami i balustradami z drewnianych tralek i po-chwytów, które częściowo udało się zachować. W przyszłości chcemy także w miarę możliwości przywrócić drewniane wewnętrzne okiennice.

 

Cały remont realizowany przez Stołeczny Zarząd Rozbudowy Miasta był prowadzony pod nadzorem Stołecznego Konserwatora Zabytków oraz Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Pałacyk od 2005 r. figuruje w rejestrze zabytków.

 

Będzie dom kultury

 

Wobec planowanej zmiany sposobu użytkowania pałacyku, jego remont objął cztery kondygnacje: piwnicę, parter, pierwsze piętro, poddasze oraz ogród. Obecnie w budynku znajdują się trzy klatki schodowe: przy wejściu do obiektu, w środku i od strony ulicy Strzeleckiej.

 

W nowej powierzchni na poziomie -1 zaplanowano wielofunkcyjną salę dla 100 osób, sanitariaty oraz pomieszczenie magazynowe. Ocieplony stropodach nad całą częścią dobudowaną będzie pełnił funkcję tarasu na parterze. W budynku zainstalowano windę.

 

Zmodernizowany pałacyk Konopackiego, znajdujący się w zasobach miasta, będzie praskim domem kultury. Planowane są w nim m.in.: klub seniora, sale wystawowe i taneczne, pracownia kulinarna, mody i szycia. Choć zabytek nie został rozbudowany, ani nie zmieni podziału pomieszczeń, zyskał dodatkową przestrzeń na wysokim poddaszu i w podziemnej sali widowiskowej wygospodarowanej pod dziedzińcem. Powierzchnia użytkowa obiektu po rozbudowie wynosi 1 373 m², natomiast powierzchnia tarasu 170 m².
Koszt inwestycji wraz z dokumentacja, remontem i wyposażeniem oraz zagospodarowaniem terenu to ponad 16 mln zł.




 

Pałacyk Konopackiego przed remontem. Fot.UM
Zobacz galerię (18 zdjęć)
Pałacyk Konopackiego po remoncie. Fot. BSKZ
Pałacyk Konopackiego przed remontem. Fot.UM
Pałacyk Konopackiego po remoncie. Fot. BSKZ
Wejście pod loggią przed remontem. Fot. BSKZ
Wejście pod loggią po remoncie. Fot. BSKZ
Drzwi wjściowe przed remontem. Fot. BSKZ
Drzwi wjściowe po remoncie. Fot. BSKZ
Dziedziniec w czasie remontu. Fot. BSKZ
Dziedziniec po remoncie. Fot.BSKZ
Szczyt budynku podczas remontu. Fot. BSKZ
Szczyt budynku po remoncie. Fot. BSKZ
Trawnik przed budynkiem. Fot. BSKZ
Schody jednej z trzech klatek schodowych. Fot. BSKZ
Drzwi wewnętrzne. Fot. BSKZ
Taras nad przestrzenią podziemną. Fot. BSKZ
Taras nad przestrzenią podziemną. Fot. BSKZ
Pałacyk Konopackiego - rycina z końca XIX wieku.