null

Odbudowa Warszawy - Stanisław Zamecznik (1909-1971)

Drukuj otwiera się w nowej karcie

Na fotografii - Stanisław Zamecznik (1909-1971)

czarnobiały portret starszego mężczyzny z włosami

Architekt, grafik, scenograf. Autor wielu plakatów filmowych, grafik książkowych, aranżacji wystaw w muzeach i na tragach. Twórca projektów w konkursach architektonicznych.

Urodził się w Warszawie 10 marca 1909 r. Początkowo uczył się w Poznaniu w Szkole Sztuk Plastycznych, a później w latach 1929-38 studiował na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Przed wojną był współautorem polskiego pawilonu na wystawę światową w Paryżu w 1937 r. Rok później otrzymał nagrodę za projekt osiedl dla Zakładu Osiedli Robotniczych (ZOR).

W czasie okupacji zaprojektował budynek łaźni w Cieleśnicy, a po wojnie w 1945 r. rozpoczął pracę w Biurze Odbudowy Stolicy. W Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i w Pracowni Architektury Wystawienniczej w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu był wykładowcą.

Brał udział w konkursach architektonicznych m.in. na budynek Centrali Handlowej Materiałów Budowlanych, Ministerstwo Handlu Wewnętrznego i Usług, zabudowę placu Powstańców Warszawy (1949-50). Jest współautorem projektu pawilonu polskiego na Międzynarodowe Targi w Buenos Aires (1960). Za projekt rozbudowy gmachu Zachęty w Warszawie otrzymał, wraz z Oskarem Hansenem i Lechem Tomaszewskim, złoty medal.

W muzeach opracowywał wiele aranżacji wystaw czasowych i ekspozycji stałych. Zainicjował nowoczesną koncepcję sztuki wystawienniczej polegającej na narastaniu dramatyzmu toczącej się opowieści, np. o dziejach miasta – w Muzeum Historycznym m.st. Warszawy na Rynku Starego Miasta czy w Sali Zwycięstwa w Muzeum Wojska Polskiego. Ponadto był autorem ekspozycji w Muzeum Lenina i szeregu wystaw czasowych: ekspozycji „50 lat filmu francuskiego” w Muzeum Narodowym w Warszawie, wystawy fotograficznej „Rodzina człowiecza” w Salach Redutowych Teatru Narodowego w 1959 r. (razem z Wojciechem Fangorem), wystawy rysunków i rzeźb Henry Moora (razem z Wojciechem Zamecznikiem), ekspozycji malarstwa polskiego (razem z W. Fangorem) w Amsterdamie i Kopenhadze (1959).
Stanisław Zamecznik był też autorem wielu plakatów filmowych, m.in.: „Jak zabić starszą panią", „Pancernik Potiomkin", „Ringo Kid", „Obcy", „Popioły".

W latach 1955-1957 pełnił funkcję przewodniczącego Architektury Wnętrz i Sztuki Dekoracyjnej w Związku Polskich Artystów Plastyków.
Zajmował się też grafiką książkową. Opracowany przez niego „Młynek do kawy” Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego, nazwany został przez prasę angielską „arcydziełem pomysłowości wydawniczej”. Jest też autorem nagrodzonej oprawy graficznej książki prof. J. Zachwatowicza „Architektura Polska” (1967).
Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1949) i Krzyżem Kawalerskim Odrodzenia Polski (1954).Stanisław Zamecznik zmarł 2 maja 1971 r. w Warszawie i pochowany został na Powązkach Wojskowych. 

Opracowała: Urszula Zielińska-Meissner BSKZ, na podstawie: T. M. Ciołek, „Gerard Ciołek i przyjaciele”, Kraków 2019, In memoriam architektów polskich, portal Culture.pl.