null

Niematerialne dziedzictwo Warszawy

Drukuj otwiera się w nowej karcie

Niematerialne dziedzictwo kulturowe to zwyczaje, wiedza, umiejętności i tradycje, które praktykujemy i przekazujemy z pokolenia na pokolenie. Czy zaduszkowe kwestowanie na Starych Powązkach, z blisko pięćdziesięcioletnią tradycją znajdzie się na liście dziedzictwa niematerialnego?

Okładka książki.

 

 

Pojęcie „niematerialne dziedzictwo kulturowe” funkcjonuje w języku polskim od niedawna. Pojawiło się w 2011 roku, kiedy Polska ratyfikowała Konwencję UNESCO z 2003 roku w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego, a tekst tej międzynarodowej umowy został przetłumaczony na język polski. 

- Mówiąc o dziedzictwie Warszawy głównie wymieniamy zabytki materialne, a trochę zapominamy o tym co nazywamy niematerialnym dziedzictwem stolicy – powiedziała podczas konferencji prasowej Aldona Machnowska-Góra, wiceprezydentka m.st. Warszawy. – Dbałość o dziedzictwo niematerialne jest ważna w budowaniu tożsamości miasta i mieszkańców, którzy poznając tradycje Warszawy czują się w niej zakorzenieni.

W kwestę powązkowską w czasie Wszystkich Świętych angażują się z jednej strony, jako wolontariusze z puszkami, znane osoby z życia artystycznego i publicznego, z drugiej datki na odnowę powązkowskich zabytków dają warszawiacy, tłumnie odwiedzający w te dni nekropolię. Zbiórkę pieniędzy od 47 lat organizuje Społeczny Komitet Opieki nad Starymi Powązkami im. Jerzego Waldorffa. 

- Podczas tegorocznej kwesty będziemy zbierać podpisy popierające wpisanie jej na listę dziedzictwa niematerialnego – powiedział Marcin Święcicki, przewodniczący komitetu.

Czym jest dziedzictwo niematerialne i jak je chronić?

Dziedzictwo niematerialne to coś, co żyje i trwa dzięki ludziom, którzy się ze sobą porozumiewają, dzielą doświadczeniem, wiedzą, przekazują innym swoje umiejętności i wartości. I właśnie ten nieprzerwany proces stałego przetwarzania, kultywowania tego dziedzictwa decyduje o jego unikatowym charakterze.

W lutym 2020 roku prezydent m.st. Warszawy powołał Zespół ds. niematerialnego dziedzictwa Warszawy, który działa przy Biurze Kultury. Składa się on z varsavianistów, muzyków, etnografów, prawników, historyków, literaturoznawców, których pasjonuje Warszawa i którzy chcą chronić dziedzictwo niematerialne naszego miasta.

- Zespół działa, aby takie dzieło jak kwesta powązkowska zostało wpisane na Krajową listę niematerialnego dziedzictwa, a potem być może na listę UNESCO – powiedziała wiceprezydentka Aldona Machnowska–Góra. – Miejmy nadzieje, że to będzie pierwszy element niematerialnego dziedzictwa Warszawy, który się na niej znajdzie.

50 wpisów z Polski

Kiedy w 2011 roku Polska stała się stroną Konwencji UNESCO w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego, należało – zgodnie z wymogami Konwencji i jej wspólnotowym duchem – zacząć upowszechniać wiedzę o tym dziedzictwie i sposobach jego ochrony wśród mieszkańców naszego kraju. 

Służy temu uruchomiona w 2013 roku Krajowa lista niematerialnego dziedzictwa kulturowego (dostępna na stronie niematerialne.nid.pl). Liczy ona już blisko 50 wpisów z całej Polski. 
Od 2018 roku istnieje także krajowy rejestr dobrych praktyk w ochronie niematerialnego dziedzictwa kulturowego. Obecnie obejmuje on pięć wpisów. 


Więcej o niematerialnym dziedzictwie.
 

Trzy osoby siedzą za stołem.