null

Inwentaryzacja epitafiów w kryptach kapucyńskich

Drukuj otwiera się w nowej karcie

Zakon kapucynów został sprowadzony do Warszawy z inicjatywy króla Jana III Sobieskiego. Ich kościół pw. Przemienienia Pańskiego przy ul. Miodowej został wzniesiony w drugiej połowie XVII wieku. Było to wotum za zwycięstwa króla w bitwach pod Chocimiem i Wiedniem. Barokowa świątynia jest jednym z najcenniejszych zabytków stolicy.

Tablica kamienna ze złotym wzorem i złotymi napisami
Tablica Izydora Krasińskiego. Fot. BSKZ

 

Królewskie miejsce spoczynku

W katakumbach kościoła chowano wybitnych przedstawicieli szlachty i arystokracji. Jego znaczenie miało zapewne związek z wyjątkowym poważaniem i estymą jaką król darzył zakon. Nic dziwnego, że jego wolą było, aby po śmierci mógł spocząć właśnie w tym kościele. Gdy zmarł w 1696 roku tak się stało. Po 21 latach obok męża pochowano, zmarłą w 1716 roku we Francji, królową Marię Kazimierę. W 1733 roku odbyło się uroczyste przeniesienie trumien królewskich na Wawel. W kościele przy Miodowej zostało tylko serce Sobieskiego.

Dziś podziemia kościoła kapucynów są znane warszawiakom przede wszystkim dzięki otwieranej rokrocznie w okresie świat Bożego Narodzenia ruchomej szopce.

Inwentaryzacja na zlecenie miasta

W podziemiach kościoła w bocznych kryptach odnaleźć można wiele epitafiów, czyli napisów upamiętniających lub sławiących pochowane tam osoby. Teksty wykute w kamieniu są w różnym stanie zachowania.

Na zlecenie Biura Stołecznego Konserwatora Zabytków trwa opracowywanie 42 kart ewidencyjnych zabytków ruchomych dla wszystkich epitafiów znajdujących się w kryptach. Tablice są dokładnie mierzone a napisy odczytywane i fotografowane.  Inwentaryzację zabytków finansuje m.st. Warszawa.

Złoty wzór na kamiennej tablicy
Zobacz galerię (9 zdjęć)