null

Kościół św. Karola Boromeusza – kolejny etap remontu

Drukuj otwiera się w nowej karcie

Świątynia góruje nad okolicą i jest ozdobą dzisiejszego skweru, a niegdyś ruchliwej ulicy Chłodnej. Powstała w połowie XIX wieku a jej architekt natchnienia szukał w budowlach Rzymu i Paryża. Dzięki miejskiej dotacji w wysokości 200 tys. zł kościół przechodzi kolejny etap remontu.

Kościół z wieżą częściowo za rusztowaniami.

Kościół św. Karola Boromeusza wybudowano w latach 1841-49 u zbiegu ulic Chłodnej i Elektoralnej na zakończeniu Osi Saskiej. Ufundowała go Klementyna z Sanguszków Małachowska, a zaprojektował Henryk Marconi. Powstała neorenesansowa świątynia wzorowana na rzymskich bazylikach Santa Maria Maggiore i św. Pawła za Murami, oraz wnętrzach kościoła Notre-Dame-de-Lorette w Paryżu. 

Trójnawowa bazylika ma plan krzyża łacińskiego z płaskim stropem kasetonowym opartym na żeliwnych kolumnach korynckich. W konstrukcji i wystroju świątyni po raz pierwszy w Królestwie Polskim zastosowano odlewy żeliwne. Fasada z dwiema wieżami, poprzedzona jest trójarkadowym przedsionkiem i zwieńczona frontonem z tympanonem. Przedstawiono na nim patrona kościoła, Karola Boromeusza udzielającego Najświętszego Sakramentu mieszkańcom Mediolanu w czasie epidemii dżumy w 1567 r. 

Przy głównym wejściu, po bokach schodów ustawione są rzeźby przedstawiające Ojców Kościoła, dłuta Ludwika Kaufmanna oraz Pawła Malińskiego. Także elewacje boczne ozdobione są galerią figur stanowiącą panteon polskich świętych i błogosławionych. Część elementów wystroju elewacji wykonano z odlewów żeliwnych. Na uwagę zasługują żeliwne kapitele i bazy pilastrów oraz putta dekorujące elewację. 

Częściowo zburzony

Kościół jest jednym z nielicznych obiektów na terenie warszawskiego getta, który choć ze zniszczeniami, przetrwał II wojnę światową. Po klęsce powstania warszawskiego w 1944 roku Niemcy wysadzili prezbiterium i kaplice boczne kościoła. Do czasów współczesnych zachował się niemal cały XIX-wieczny korpus świątyni. Półkolistą apsydę prezbiterium odbudowano w 1956 r. Jednak przez lata odziaływania warunków atmosferycznych i w skutek niewłaściwie przeprowadzonych wcześniejszych remontów, elewacja świątyni uległa znacznemu uszkodzeniu. 

Remont prowadzony etapami

W ostatnich kilku latach właściciel obiektu, Parafia Rzymskokatolicka Świętego Andrzeja Apostoła, prowadzi etapami remont mający na celu przywrócenie budynkowi jego dawnej świetności. Prace rozłożono na lata ze względu na bardzo duże koszty robót. Niedawno rozpoczęty remont konserwatorski prowadzony jest na elewacji południowej (nawa główna i boczna), ścianach transeptu i fragmencie nawy głównej od strony północnej.

Zostanie wykonany remont tynków, czyli ekipa remontowa usunie wtórne zaprawy cementowe oraz zagrzybione i mocno zawilgocone warstwy. Przeprowadzi dezynfekcję i dezynsekcję całej powierzchni, wzmocni ją i skonsoliduje. Powstałe rysy zostaną wypełnione masą szpachlową o zwiększonej elastyczności. Po dokonaniu uzupełnień położone zostaną tynki renowacyjne, a następnie całość powierzchni będzie pomalowana. 

Elementy architektoniczne, takie jak kapitele, bazy, kroksztyny i płaskorzeźby zostaną w całości zakonserwowane. Będą oczyszczone, skonsolidowane, ubytki tam gdzie to konieczne zostaną zrekonstruowane i na koniec detale będą pomalowane. W planach prac jest również wymiana zniszczonych miedzianych obróbek blacharskich na elewacji.

Prace potrwają do połowy listopada 2021 roku. 

Kościół z wieżą częściowo za rusztowaniami.
Zobacz galerię (9 zdjęć)
Elewacja kościoła za rusztowaniami.
Zniszczona nisza na rzeźbę.
Elewacja z kapitelami.
Detal przed konserwacją.
Detal przed konserwacją.
Detal kolumny przed konserwacją.
Aniołek przed konserwacją.
Dekoracja elewacji przed konserwacją.