null

Konkursy dla NGO. Nowe poradniki

Drukuj otwiera się w nowej karcie

Od kilku lat poradniki architektoniczne publikowane przy wsparciu finansowym m.st. Warszawy cieszą się ogromnym zainteresowaniem czytelników. W tym roku do bogatego zbioru dojdą dwa kolejne: o osiedlu Boernerowo i Saskiej Kępie.

Dwa domy o spadzistych dachach - murowany i drewniany.
Domy na Saskiej Kępie i Boernerowie.

Podręczniki są rezultatem wyniku konkursu w zakresie kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego dla organizacji pozarządowych. Stowarzyszenia i fundacje zapewniają autorów, czyli profesjonalnych znawców tematu, a miasto współfinansuje publikacje.

Boernerowo – unikalne dziedzictwo

Napisanie podręcznika dobrych praktyk architektonicznych dla Osiedla Boernerowo podjęło się Stowarzyszenie Akademickie Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej.

Powstanie osiedla Boernerowo wiąże się z budową w 1921 r. stacji nadawczej w Babicach będącej częścią nowoczesnej Transatlantyckiej Centrali Radiotelegraficznej, która zapewniała łączność z całym światem. Na niewykorzystanych terenach radiostacji, w 1932 r. rozpoczęła się budowa osiedla mieszkaniowego. W 1936 r. cały zespół otrzymał nazwę Osiedla Boernerowo - na cześć inicjatora i założyciela Ignacego Boernera, ministra poczt i telegrafów. 

Charakterystyczne dla wszystkich typów domów w osiedlu było zastosowanie na elewacji drewnianego, poziomego szalunku oraz zbliżonych podziałów drewnianej stolarki okiennej, a także zastosowanie dachów czterospadowych. Budowa poszczególnych budynków na terenie osiedla w określonych, usystematyzowanych rodzajach spowodowała, że osiedle to miało jednolity i oryginalny charakter.

Do dziś zachowały się 62 domy, które zostały ujęte w gminnej ewidencji zabytków m.st. Warszawy, wraz z układem urbanistycznym Osiedla Boernerowo. 
Opracowanie przewodnika architektonicznego osiedla Boernerowo ma na celu ochronę unikatowego dziedzictwa historycznego i architektonicznego. Autorzy chcą ukazać jego wartości poprzez popularyzację wiedzy na jego temat oraz wesprzeć obecnych i przyszłych mieszkańców przy remontach i modernizacjach.

Saska Kępa – prawobrzeżny wyjątek

Poradnik dobrych praktyk architektonicznych dla Saskiej Kępa opracuje Fundacja Hereditas.

Saska Kępa jako część dzielnicy Pragi-Południe jest swoistym unikatem. Swoje życie w historii Warszawy rozpoczynała przy jej lewym brzegu jako Kępa Solecka lub Kawcza. W wyniku działania Wisły połączyła się z prawym brzegiem. Od XVII wieku była zamieszkała. W XVIII wieku z uwagi na organizowane przez dwór królewski wydarzenia uzyskała istniejąca do dziś nazwę Saska.

Ożywienie inwestycyjne dla Kępy wiązało się z budową w początku XX wieku mostu Poniatowskiego. W 1916 roku Saska Kępa została przyłączona do Warszawy co stworzyło możliwość zmiany jej charakteru z wypoczynkowo-biwakowego na nowoczesną dzielnicę mieszkaniową. 

Tę szansę wykorzystano w 20-leciu międzywojennym. Wtedy na Saskiej Kępie zaczęły powstać domy reprezentujące dominujące kierunki w architekturze polskiej tamtych lat czyli styl historyzujący, modernistyczny po skrajny funkcjonalizm.

Głównym celem powstającego poradnika będzie poszerzanie, upowszechnianie i popularyzacja wiedzy o dziedzictwie kulturowym tej części Warszawy. Znajdzie się w nim także prezentacja m.in. dobrych i złych praktyk konserwatorskich, wskazówki w zakresie prowadzenia remontów konserwatorskich, finansowania prac itp. Autorzy publikacji chcieliby także rozwijać zainteresowania współczesnych warszawiaków i warszawianek w oparciu o to dziedzictwo.

Ukazanie się obu poradników planowane jest pod koniec 2023 r.


Do tej pory powstało 9 poradników dobrych praktyk architektonicznych dla: Żoliborza, Mokotowa, Muranowa, osiedla Jazdów oraz Praska kamienica, Fabryki prawego brzegu, Powojenne Osiedla Pragi, Socmodernizm, Architektura drewniana Warszawy.

Dwa domy o spadzistych dachach - murowany i drewniany.
Zobacz galerię (2 zdjęć)
Książki leżące i stojące na półce.