null

Historyczne Centrum Warszawy - jak prowadzić roboty budowlane?

Drukuj otwiera się w nowej karcie

Cóż nam z pięknych kamienic, gdy szpecą je chuligańskie gryzmoły i wielkie klimatyzatory? Czy twórcy powojennej odbudowy byliby zadowoleni widząc zaprojektowane przez siebie budynki za wysokimi płotami? Czy ochrona śródmiejskich drzew nie powinna zacząć się od korzeni? Czy mała architektura jest rzeczywiście tak mała, że nie warto poświęcać jej uwagi?

Piękne elewacje

Architektura to dziedzina sztuk pięknych, z którą chcąc nie chcąc, mamy codzienny kontakt. Stan utrzymania budynków i ich otoczenia wpływa na nasze postrzeganie miasta. Dlatego tak ważna jest dbałość o wysoki standard wizualny elewacji budynków. 

Najwięcej uwagi wymagają partery, które powinny być utrzymane w czystości i jednolitej kolorystyce. Niech lokal wyróżnia się pięknie zaaranżowaną witryną i wysokiej jakości ofertą, a nie pstrokatym kolorem elewacji. Prawdziwą plagą są bezmyślnie dewastujący elewacje graficiarze. Usuwając z murów karygodne bazgroły pamiętajmy o zachowaniu ich oryginalnego koloru. 
Budynki zabytkowe, zarówno wpisane do rejestru, jak i ujęte w gminnej ewidencji, zawdzięczają swój charakter oryginalnemu wystrojowi. Istotne jest zachowanie historycznych okien i drzwi z ich dekoracyjnymi profilami i charakterystycznymi podziałami. Żeliwne lub kute kraty są rozwiązaniem korzystniejszym od współczesnych rolet antywłamaniowych. Oryginalne, kamienne lub ceramiczne okładziny elewacyjne i zgodne ze stylistyką budynku oprawy oświetleniowe również współtworzą tak cenny wyraz architektoniczny zabytku. 

Bez instalacji i płotów

Niezbędnym elementem współczesności są instalacje - klimatyzacyjne, wentylacyjne czy elektryczne. Miejsce montażu urządzeń warto przemyśleć. Uwagę przechodnia zwracać powinna piękna dekoracja architektoniczna i atrakcyjna oferta lokalu, a nie wielkie klimatyzatory i niechlujnie wiszące kable. Podobnie rzecz się ma, jeśli chodzi o stacje nadawcze telefonii komórkowej. Miejskie parki, kościelne wieże i dachy najpiękniejszych kamienic nie są dla nich właściwym miejscem. 

Istotna dla doświadczania krajobrazu kulturowego miasta jest też dostępność historycznych założeń urbanistycznych. Powojenni projektanci nie planowali zamknięcia za wysokimi płotami klimatycznych podwórzy Starego i Nowego Miasta, zacisznego zaplecza Nowego Światu czy kameralnego otoczenia modernistycznej zabudowy przy ulicy Bielańskiej, Długiej i Daniłowiczowskiej. Niech tak zostanie. 

Z zielenią za pan brat 

Historyczne Centrum Warszawy to nie tylko budynki, ale też niezwykle cenne tereny zielone. Uchwała o parku kulturowym kontynuuje miejską politykę ochrony drzewostanu i wprowadza standardy prowadzenia robót budowlanych w sąsiedztwie drzew i krzewów. Obejmuje też ochroną zielone podwórza Starego i Nowego Miasta. Zapisy uchwały nie będą oczywiście przeszkodą dla nowych nasadzeń.  

Ważnym szczegółem kształtującym przestrzenie miejskie są obiekty małej architektury. Wysoka jakość materiałów, stonowana kolorystyka i spójna forma mebli miejskich porządkują przestrzeń i czynią ją przyjazną. Zasady dotyczące małej architektury są zgodne z zapisami uchwały krajobrazowej. Historyczne Centrum Warszawy będzie więc gotowe na wejście w życie tego ważnego dla całego miasta dokumentu.