null

Bazylika przy ul. Kawęczyńskiej - La piú bella chiesa in Polonia

Drukuj otwiera się w nowej karcie

„Najpiękniejszy kościół w Polsce” – miał zakrzyknąć przyszły papież Pius XI podczas nawiedzenia w 1921 r. budującej się świątyni. Jak doszło do jej powstania, kto był jej fundatorem i jakie prace remontowo-konserwatorskie będą wykonane w tym roku przy współudziale dotacji m.st. Warszawy?

 

„Wiemy bowiem doskonale, że świątynia ta, wzniesiona z przedziwnym kunsztem według starożytnego stylu na wzór Bazylik Wiecznego Miasta, zajmuje naprawdę wybitne miejsce między świątyniami zdobiącymi miasto stołeczne Warszawę”. Ten, jakże aktualny, fragment dokumentu papieża Piusa XI, nadającemu w dniu konsekracji kościołowi (fakt niespotykany) tytuł bazyliki mniejszej, świadczy o sentymencie papieża jakim darzył to miejsce i nostalgii do swego pobytu w Warszawie w latach 1918-21. 

Książę funduje kościół

Wszystko zaczęło się w roku 1880 kiedy para książęca - Michał i Maria Radziwiłłowie - spotkała się we Włoszech z późniejszym świętym Janem Bosko. Pod jego wpływem podjęli decyzje o budowie zakładu wychowawczego i kościoła pod wezwaniem Najświętszego Serca Jezusa. Plany te zostały pokrzyżowane nagłą śmiercią księcia Michała w 1903 r. 

Do budowy już tylko samego kościoła doszło w latach 1909-1923. Zaprojektował go architekt Łukasz Wolski, a zmiany wprowadził architekt Hugon Kudera. Modyfikacja projektu doprowadziła do sporu pomiędzy projektantami, który musiał rozstrzygać sąd arbitrażowy przy Kole Architektów w Warszawie. 

W roku konsekracji kościoła (1923 r.), wzorowanego na rzymskiej bazylice św. Pawła za Murami, budowla nie była jeszcze ukończona. Prace przy wystroju wnętrz, ale także duża część głównych prac budowlanych, trwały jeszcze długo. I tak np. wieża kościoła została dokończona dopiero w latach 1996-2001. W kolejnych latach dokonano także wielu korekt redukujących i upraszczających pierwotny zamysł projektanta. Pomimo wszystkich zmian obiekt dalej stanowi bardzo udaną kompilację wczesnochrześcijańskich, rzymskich bazylik. 

Kolejny etap prac konserwatorskich 

W tym roku mija 100 lat od konsekracji i nadania godności bazyliki mniejszej kościołowi Najświętszego Serca Jezusowego na Michałowie (nazwa tej części Pragi pochodzi od imienia księcia Michała Radziwiłła).

Od kilku lat właściciel kościoła, Towarzystwo Salezjańskie Inspektoria im. św. Stanisława Kostki, prowadzi zakrojony na szeroką skalę program przywrócenia budowli jej dawnej świetności. Tegoroczny etap rozpoczęty w maju dotyczy głównie renowacji górnej części elewacji frontowej i schodów wejściowych.

Podczas prac przy górnej części zostaną usunięte zanieczyszczenia mikrobiologiczne, skute zdegradowane tynki a całość oczyszczona. Wykonane będą prace sztukatorskie zdobień gzymsu, listew dekoracyjnych i reliefu. Pracownicy uzupełnią ubytki tynku, całość wzmocnią, zagruntują i pomalują. Powierzchnie kamienne oczyszczą ze szkodliwych czarnych, korozyjnych nawarstwień, a także zastosują zabiegi niszczenia glonów i drobnoustrojów. Usunięte zostaną wtórne zaprawy cementowe, uzupełnione ubytki kamienia (flekowanie i kitowanie) oraz fug. Całość kamienia zostanie wzmocniona i zahydrofobizowana. Przewiduje się również wymiana zniszczonych obróbek blacharskich i orynnowania.

Zakończenie prac planowany jest na początek października 2023 r.
Wsparcie udzielone w formie dotacji przez m.st. Warszawy to 250 000 zł.
 

Front kościoła z licznymi kolumnami.
Zobacz galerię (5 zdjęć)
Bardzo zniszczone, spękane płaskorzeźby na frontonie kościoła.
Bardzo zniszczone, spękane płaskorzeźby na frontonie kościoła.
Spękana głowa postaci z tympanonu.
Bardzo zniszczone, spękane płaskorzeźby na frontonie kościoła.