null

Usługi telekomunikacyjne - telewizja

Drukuj otwiera się w nowej karcie

Podstawą świadczenia usług telewizyjnych jest umowa zawarta w formie pisemnej pomiędzy przedsiębiorcą telekomunikacyjnym a abonentem. Na podstawie tej umowy operator zobowiązuje się do świadczenia usług zgodnie z umową oraz załączonym do niej regulaminem, a abonent zobowiązuje się do regulowania płatności i przestrzegania postanowień umowy oraz regulaminu.
Zawierając umowę konsument podpisuje zwykle kilka dokumentów. Najczęściej w proponowanym (w praktyce często narzucanym) wzorze umowy znajdują się dane osobowe stron, oznaczenie usługi oraz odesłanie do regulaminu, który stanowi integralną część umowy, a który zawiera jej rzeczywistą treść, tj. prawa i obowiązki stron. Niezwykle ważne jest, aby zapoznać się ze wszystkimi dokumentami, które podpisujemy bądź o których jest mowa w umowie lub załącznikach, nawet jeżeli oznacza to przebrnięcie przez kilka stron zapisanych drobną czcionką. Jeżeli nie rozumiemy jakiś postanowień umowy, poprośmy o ich wytłumaczenie, a jeśli jakieś zapisy nam nie odpowiadają to albo negocjujmy ich wykreślenie albo nie przystępujmy do umowy. Oszczędzi to nam w przyszłości wielu rozczarowań.

Zawarcie umowy. Najczęstszą praktyką operatorów telewizyjnych jest zawieranie umów:
- przez autoryzowanego przedstawiciela w lokalu prowadzącego przez niego przedsiębiorstwa
- przez przedstawiciela handlowego w domu konsumenta
- lub przy pomocy środków porozumiewania się na odległość w szczególności telefonu
Sposób zawarcia umowy ma istotne znaczenie, gdyż łączy się on bezpośrednio ze skutkami takiego zawarcia umowy.

Należy pamiętać, iż umowy zawierane poza lokalem przedsiębiorstwa, podlegają pod ustawę z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz. U. z dnia 24 czerwca 2014 r. poz. 827), która reguluje m.in. obowiązki przedsiębiorcy zawierającego umowę z konsumentem, zasady i tryb zawierania z konsumentem umowy na odległość i poza lokalem przedsiębiorstwa, zasady i tryb wykonania przysługującego konsumentowi prawa odstąpienia od umowy zawartej na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa.

Umowa abonamentowa, którą podpisuje konsument zwykle reguluje dwa stosunki prawne. Umowa o abonament dotyczy samej usługi, natomiast sprzęt zwykle przekazywany jest w najem, a czasem w użytkowanie. Oznacza to, co podkreślają wszystkie umowy (a właściwie ich wzory), że sprzęt nie staje się własnością abonenta. Po zakończeniu umowy sprzęt należy zwrócić, jeśli postanowienia umowy lub oferta skierowana do abonenta w czasie obowiązywania umowy nie stanowią inaczej. Większość operatorów telewizyjnych stosuje formularze, które wysyła do abonenta po rozwiązaniu umowy lub upływie czasu jej obowiązywania. Formularz wypełnia i podpisuje autoryzowany dystrybutor przy zwrocie sprzętu. Regulaminy świadczenia usług nakładają na konsumenta obowiązek zwrotu takiego sprzętu często w krótkim, 7 dniowym terminie. Niedopełnienie tego obowiązku powoduje naliczenie kar lub kosztów, które są nakładane na konsumenta.

Rachunki. Niepłacenie rachunków w terminie powoduje powstanie zobowiązania do zapłaty określonej kwoty (za okres, po którym operator odłączy sygnał, zależny od umowy bądź regulaminu) wraz z odsetkami ustawowymi od daty, w jakiej każde z zaległych świadczeń okresowych stało się wymagalne. Powstanie również kwestia zwrotu sprzętu i ewentualnej kary umownej, jeśli jest ona przewidziana w umowie / regulaminie.
Zgodnie z art. 509 par. 1 k.c. “Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości świadczenia”. Możliwość ta jest chętnie wykorzystywana przez operatorów telewizyjnych, którzy przekazują wierzytelności wobec abonentów firmom windykacyjnym. Te zaś przesyłają dłużnikowi pozbawione znaczenia prawnego pisma o groźnie brzmiących tytułach (np. przed sądowe żądanie zapłaty) i naliczają zawrotne odsetki. Jest to możliwe również dzięki zgodzie na przetwarzanie danych osobowych wyrażonej przez abonenta. Taką zgodę w formie oświadczenia zawierają wzorce umów praktycznie wszystkich operatorów telewizyjnych. W tego typu sytuacjach trzeba podjąć próbę wyjaśnienia spornych kwestii z operatorem, ponieważ firma zarządzająca wierzytelnością nie ma ku temu chęci a często i potrzebnej dokumentacji i ewentualnej korespondencji.

Rozwiązanie umowy. Umowę można rozwiązać w każdym czasie. Należy przy tym pamiętać, iż rozwiązanie umowy przed terminem na jaki została zawarta, może wiązać się ze zwrotem ulgi, którą operator udzielił konsumentowi z powodu przystąpienia do promocji.
Wzorce umowne zawierają również postanowienia dotyczące automatycznego przedłużenia umowy zawartej na czas oznaczony w umowę na czas nieokreślony. Umowa powinna określać możliwość złożenia przez konsumenta oświadczenia o woli nieprzedłużenia umowy, a także precyzować na jakich warunkach dochodzi do przedłużenia umowy. Termin na złożenie oświadczenia o nieprzedłużeniu umowy wynosi zwykle jeden miesiąc przed końcem upływu terminu na jaki umowa została zawarta.