null

Miejska dotacja na konserwację wyjątkowej świątyni

Drukuj otwiera się w nowej karcie
Wnętrza w trakcie konserwacją żeliwnych galerii i ambony
Galeria i ambona poddawane konserwacji. | Autor: UM Warszawa

Trwają prace konserwatorskie w przyklasztornym kościele karmelitek bosych przy ul. Krakowskie Przedmieście 62. Ściany niewielkiej świątyni o wyjątkowej wartości artystycznej zdobione są malowidłami, a galerie i ambona żeliwnymi elementami.

Kościół pw. Niepokalanego Poczęcia NMP przy ul. Krakowskie Przedmieście znany jest jako kaplica Res Sacra Miser. Powstała w 1664 roku, gdy Helena Lubomirska przekazała część pałacu na rzecz klasztoru. To obiekt o wyjątkowej wartości artystycznej i historycznej, zwłaszcza, że jako jeden z niewielu warszawskich kościołów przetrwał działania wojenne bez większych zniszczeń.

Urok żeliwnych dekoracji

W tym roku kontynuowany jest kompleksowy projekt konserwatorski całego wnętrza kościoła. Obecnie trwają prace przy żeliwnych, bogato zdobionych motywami roślinnymi, balustradach galerii, umieszczonych w I poł. XIX wieku na dłuższych ścianach kościoła. Konserwatorzy odkrywają także dawny urok pochodzącej z tego samego okresu żeliwnej, przyściennej ambony. 

Elementy żeliwne były wielokrotnie przemalowywane w trakcie kolejnych zmian wystroju wnętrza w XIX i XX wieku. Ostatnio miały kolor kremowy. W trakcie badań odkryto, że pierwotnie pomalowane były na kolor czarny, który zostanie przywrócony. 

Konserwacji poddawany jest także, obecnie zdemontowany ze spodniej części galerii, drewniany baldachim ambony ozdobiony lambrekinem i rzeźbioną gołębicą - symbolem Ducha Świętego.

Konserwacja i restauracja obiektów żeliwnych (ambony, balustrad, konsoli) w kościele pw. Niepokalanego Poczęcia NMP są prowadzone dzięki miejskiej dotacji w wysokości 98 tys. zł.

Prace trwają od lat

Prace konserwatorskie, współfinansowane przez m.st. Warszawa, trwają w kościele od roku 2016. W ubiegłych latach konserwatorzy pracowali przy dekoracjach malarskich sklepienia. Na ścianach odsłonili freski z czasów karmelitanek bosych z I poł. XVIII wieku, które zamalowano w latach 60. XX wieku. Zakonserwowali także namalowane ponad galeriami, wprost na tynku, obrazy olejne z II poł. XIX wieku.